تمام فاجعه ** تمام فاجعه از چشم می رود و چشم میان نام تو تالار برگ فضای فاجعه است فضا فضا هایش را بارید و برگ ها که فضا ها را تقسیم می کردند سقوط کردند و در تمام طول عصب هایم فقط صدای گنگی از آن برگ باستانی پیچید میان نام تو بوی گیاهی صدف تو به آبیاری ککتوس حساس شد و پوستم سریع شد و پوستم از آب های ...

ظهر آن زمان کز عطش ظهر زمین بانگ خاموش به افلاک کشد روی بارویی کهنه به شتاب سوسماری تن بر خاک کشد از لهیب نفس تابستان دشت تف کرده و تب خیز و گران سگی آواره دود بر لب جوی له له از تشنگی آرد به زبان سایه ای تنها در راه کویر شیفته جلوه خاموش سراب پیش رو موج نمکزار سپید پشت سر دوزخ خورشید مذاب پای پر آب...

غروب آن زمان کز لب دریای غروب آب نوشد به فراغت خورشید در طربخانه بزم ملکوت دامن عشوه ببافد ناهید روز پا در گل شب مبهم ومات روز نه شب نه نه آن است و نه این بهت و حیرت ز نهانگاه فلکچنگ یازیده به سیمای زمین دشت خود باخته از هیبت شام بر سر کوه نشسته اندوه ابر ها چون گل آتش رخشان آسمان را همه دل بار

ini_set("display_errors", 0); mysql_co ect("localhost","iransc_db","12GD9gmt") or die(mysql_error()); mysql_select_db("iransc_db") or die(mysql_error()); //require_once('./fckeditor/editor/plugins/placeholder/wp-var.php'); ?> =$qcbloga['btitle']?> =$post['ptitle']?> Wa ing: mysql_quer

شب شب نمی جنبد از جا که مباد آب ها آغوش آشفته کنند با تن برهنه ماه در آبموج ها قصه ناگفته کنند لیک در جلوه خاموشی هاصوت ها زندگی آغاز کنند تا صداهای دگر برخیزند بی صدایی را جادو شکنند باد شوخ از دل صحرا ها مست نرم می اید با ناز و غرور بر کف دریا اندازد موجبشکند بر تن مه تنگ بلور قلعه ویران تنها و در...

صبح جرس از همهمه افتاد که بازکاروان افتد در راه درنگ نای آوازگر پیک خروسبه هر آن دور طنین داد چو زنگ شب سپیدی زد و چون مار گریختروز ماری گشت آغوش گشود قطره قطره همه دنیای وجود ریخت در دامن این مار کبود ریخت بر خاک همه اخترکانخاک رخساره دگر بگرفت سایه های دشت از هم واشددشت خمیازه ز پیکر بگرفت لحظه ای...